செமிகண்டக்டர் உற்பத்தி: இந்தியாவின் வாய்ப்புகளும் சவால்களும்

தனியார் துறை மூலம் சிப் உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெறுவதற்காக மோடி அரசாங்கத்தின் ரூ.76,000 கோடி பந்தயம் உத்வேகம் பெறுகிறது. இந்த அதிக ஆபத்துள்ள மூலோபாய முயற்சியை இந்தியா செயல்படுத்த முடியுமா?
இ வண்டிகளும் பைட்டுகளும் ஒன்றாக மோதிக் கொள்கின்றன. ஆனால் கிராமப்புற சூழல்களால் தவறாக வழிநடத்தப்பட வேண்டாம். 2008 ஆம் ஆண்டு மேற்கு வங்காளத்தின் சிங்கூரில் இருந்து டாடா தனது மிகப்பெரிய நானோ தொழிற்சாலையை கிட்டத்தட்ட ஒரே இரவில் மாற்றியதிலிருந்து, அந்த நகரம் ஒரு உற்பத்தி மையமாக வளர்ந்துள்ளது.

இப்போது உலகின் மிகவும் அதிநவீன செமிகண்டக்டர் சிப் தொழிற்சாலைகள் மூன்று அமைக்கப்பட்டு வருவதால், சனந்த் இந்தியாவின் புதிய சிலிக்கான் லோட்ஸ்டோனாக மாறத் தயாராக உள்ளது.

முருகப்பா குழுமத்தின் செமிகண்டக்டர் சிப் நிறுவனமான CG Semi, அதன் சிறிய தொழிற்சாலை வளாகம், அதைச் சுற்றியுள்ள பசுமையான நெல் வயல்களைப் போலவே விரைவாக முளைத்ததாகத் தெரிகிறது. எட்டு மாதங்களுக்கு முன்பு, CG Semi, ஜப்பானின் ரெனேசாஸ் எலக்ட்ரானிக்ஸ் கார்ப்பரேஷன் மற்றும் தாய்லாந்தின் ஸ்டார்ஸ் மைக்ரோ எலக்ட்ரானிக்ஸ் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து ரூ.7,600 கோடி மதிப்பிலான அவுட்சோர்ஸ்டு செமிகண்டக்டர் அசெம்பிளி & டெஸ்ட் (OSAT) வசதியை இங்கு அமைத்தது. ஆகஸ்ட் 28 அன்று, மத்திய மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ், CG Semiயின் முதல் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட செமிகண்டக்டர் சிப்களை அறிமுகப்படுத்திய புத்தம் புதிய அசெம்பிளி பைலட் லைனைத் திறந்து வைக்க விமானத்தில் இறங்கினார்.

ஒரு பெரிய படியாக, இந்த சில்லுகள் உலகளாவிய தொழில்துறை தரநிலைகளுடன் பொருந்துகின்றனவா என்பதைப் பார்க்க வாடிக்கையாளர்களால் இப்போது சோதிக்கப்படுகின்றன. CG செமி துணை நிறுவனமான CG பவர் அண்ட் இண்டஸ்ட்ரியல் சொல்யூஷன்ஸ் லிமிடெட்டின் தலைவர்  வெள்ளையன், இந்த சவாலை “எவரெஸ்ட் சிகரத்தை ஏறுவது போல் செங்குத்தானது” என்று ஒப்பிட்டார்.

அவர் கூறுகையில், “நாம் இங்கு உருவாக்கும் ஒவ்வொரு சில்லுமே இந்தியாவின் தொழில்நுட்ப இறையாண்மையை நோக்கிய ஒரு படியாகும். அரசாங்கமும் தொழில்துறையும் எவ்வாறு நம்பிக்கை, மூலதனம் மற்றும் அளவுகோலுடன் ஒன்றிணைந்து விரைவாக வழங்க முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது.” என்று கூறினார்

அவரது கருத்துகள் மிகைப்படுத்தப்படவில்லை. இந்தியாவிற்கு ஆண்டுதோறும் 19 பில்லியன் செமிகண்டக்டர் சில்லுகள் தேவை. அவை ஸ்மார்ட்போன்கள், சலவை இயந்திரங்கள், குளிர்சாதன பெட்டிகள், கார்கள் அல்லது ஏவுகணைகள் மற்றும் விண்கலங்கள் என பல்வேறு சாதனங்களின் இதயத்துடிப்பாகும்.

ஆனால் நாட்டில் பெரிய செமிகண்டக்டர் வசதிகள் இல்லாததால், உலகை ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு சில செமிகண்டக்டர் சில்லு நிறுவனங்களிடமிருந்து நமது தேவைகளில் 95 சதவீதத்தை இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளோம். அதாவது  ஆண்டுக்கு ரூ.1.71 லட்சம் கோடி.

இது இந்தியாவின் 190 மில்லியன் கிராமப்புற வீடுகளுக்கு குழாய்கள் மூலம் குடிநீர் வழங்கும் ஜல் ஜீவன் மிஷனின் ஆண்டு பட்ஜெட்டை விட இரண்டரை மடங்கு அதிகம். செமிகண்டக்டர் சந்தை அளவு தற்போது 45-50 பில்லியன் டாலரில் (ரூ.4-4.3 லட்சம் கோடி) இருந்து 100-110 பில்லியன் டாலராக (ரூ.8.87-9.75 லட்சம் கோடி) இரட்டிப்பாகும் வாய்ப்புள்ள நிலையில், 2030ம் ஆண்டுக்குள் செமிகண்டக்டர் சில்லுகளை விரைவில் உருவாக்கத் தொடங்கவில்லை என்றால், கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்வதற்குச் செலவிடுவது போலவே சில்லுகளை இறக்குமதி செய்வதற்கும் இந்தியா அதிக பணம் செலவழிக்க நேரிடும் என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.

இறக்குமதி சார்ந்திருப்பதன் அபாயங்களை கோவிட் தொற்றுநோயின் ஆண்டுகளை விட வேறு எதுவும் வலுவாகக் கொண்டு வரவில்லை, அப்போது உலகளாவிய சில்லுகள் பற்றாக்குறை இந்தியாவின் ஆட்டோ, எலக்ட்ரானிக்ஸ் மற்றும் பிற முக்கியமான துறைகளை கடுமையாகப் பாதித்தது, இதன் விளைவாக விலையுயர்ந்த தாமதங்கள் ஏற்பட்டன.

பெருமளவில் ஏற்ற இறக்கமான புவிசார் அரசியல் நிலப்பரப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, சிலிக்கான் சிப் பற்றாக்குறை நாள்பட்டதாக மாறக்கூடும் என்ற கவலை உள்ளது.

போர் உட்பட நமது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் சில்லுகள் ஆதிக்கம் செலுத்த வருவதால், இந்தியா அதைப் புறக்கணிக்க முடியாது. ஏப்ரல் மாதம் பஹல்காம் பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு இந்தியாவின் பதிலடியாக, மேம்பட்ட செமிகண்டக்டர் செயலிகளால் வழிநடத்தப்படும் ஏவுகணைகள் மற்றும் ட்ரோன்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தியபோது இது மிகவும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

நான்காவது தொழில்துறை புரட்சியில், எஃகு அதன் முந்தைய மறு செய்கைகளுக்கு எப்படி இருந்ததோ, அதே போல்தான் சில்லுகளும் இருந்தன. இந்தத் துறையில் ஒரு காலத்தில் மறுக்கமுடியாத தலைவராக இருந்த அமெரிக்கா கூட, தைவான், தென் கொரியா மற்றும் ஓரளவிற்கு சீனா போன்ற கிழக்கு ஆசிய ஜாம்பவான்களால் முந்தப்பட்டு வருகிறது.

அமெரிக்காவின் ஆதிக்கத்தை மீட்டெடுக்க, 2022ம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜோ பைடன் சிப்ஸ் மற்றும் அறிவியல் சட்டத்தைத் தொடங்கினார், உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களுக்கு ஊக்கத்தொகையாக 52.7 பில்லியன் டாலர் (ரூ.4.67 லட்சம் கோடி) அனுமதித்தார்.

சில மாதங்களுக்கு முன்பு, பிரதமர் நரேந்திர மோடி ரூ.76,000 கோடி மதிப்பிலான மிகப்பெரிய இந்திய செமிகண்டக்டர் மிஷன் (ISM) திட்டத்தை அறிவித்தபோது, செமிகண்டக்டர் வடிவமைப்பு மற்றும் உற்பத்திக்கான உலகளாவிய மையமாக இந்தியாவை மாற்றும் லட்சிய நோக்கத்துடன், அது ஒரு வலுவான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்குவதையும், சிப் உற்பத்தியில் தன்னிறைவை அடைவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது.

இந்தியா சிப் தயாரிப்பில் தன்னிறைவு பெறுவது மட்டுமல்லாமல், இப்போது இந்த பேருந்தின் ஓட்டுநர்களாகவும் மாற வேண்டும் என்ற தெளிவான பார்வையை பிரதமர் மோடி வகுத்தார்.

எல்லா விதத்திலும், இது ஒரு துணிச்சலான பந்தயம். இந்தியா ஒரு உலகளாவிய மென்பொருள் நிறுவனமாக இருக்கலாம், ஆனால் தொழில்துறைக்கு சக்தி அளிக்கக்கூடிய சில்லுகளை தயாரிப்பதில் பின்தங்கி இருந்தோம். செமிகண்டக்டர் சில்லுகளை உருவாக்குவது என்பது மற்றொரு தொழில் மட்டுமல்ல, உங்கள் விரல் நகத்தின் அளவிலான ஒரு வேஃபர் கால் பகுதியில் பில்லியன் கணக்கான சிறிய டிரான்சிஸ்டர்களை பொறிக்க மூலதனத்தின் விரிவான உட்செலுத்துதல்கள், சிக்கலான உயர் துல்லிய உபகரணங்கள் மற்றும் கருவிகள், மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம் மற்றும் திறன்கள் தேவை

உதாரணமாக, CG Semi-யின் அதிநவீன அசெம்பிளி லைன் ஒரு பொறியியல் அற்புதம். இங்கு தூய்மை என்பது வெறித்தனத்தின் எல்லையாக உள்ளது, ஏனெனில் ஒரு நுண்ணிய தூசி துகள் கூட ஒரு சிப்பின் நுட்பமான சுற்றுகளை அழிக்கக்கூடும்.

இந்த டிஸ்க்குகள் சிப் உற்பத்தியின் கட்டுமானத் தொகுதிகள். ஒவ்வொரு வேஃபரும் ஆயிரக்கணக்கான சில்லுகளை நுணுக்கமான வரிசைகளில் பொறித்து, வெளிநாடுகளில் உள்ள ஃபவுண்டரிகளில் 500க்கும் மேற்பட்ட வேதியியல், வாயு மற்றும் மின் செயல்முறைகளைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படுகிறது.

ஒரு ஒற்றை சிப் என்பது நுண்ணிய அடுக்குகளில் அடுக்கி வைக்கப்பட்ட டிரான்சிஸ்டர்களின் ஒரு தேன்கூடு ஆகும், இதில் 40 மீட்டருக்கும் அதிகமான மைக்ரோ-மெல்லிய வயரிங் சுற்றுகளை திரிக்கிறது. வைர கட்டர்களைப் பயன்படுத்தும் ஒரு சுழலும் இயந்திரம் வேஃபரை தனித்தனி சில்லுகளாக வெட்டுகிறது. பின்னர் அவை கடுமையான வெப்பநிலை, அதிர்வு மற்றும் அழுத்தம் சோதனைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு, பேக் செய்யப்பட்டு அவற்றின் இலக்குகளுக்கு அனுப்பப்படுவதற்கு முன்பு பொருள் குறைபாடுகளுக்கு ஸ்கேன் செய்யப்படும்.

தொடக்கத்தில், CG Semi தினமும் அரை மில்லியன் சில்லுகளை செயலாக்கும் மற்றும் 2027 இல் அதன் இரண்டாவது வளாகம் தயாரானதும் அதை 15 மில்லியனாக அளவிடும்.

மோடியின் செமிகண்டக்டர் பணியை இன்னும் சவாலானதாக மாற்றுவது இந்தியாவின் அறுபது ஆண்டுகால தோல்விப் பதிவுதான். 1960களில், ஒருங்கிணைந்த சுற்றுகளின் இணை கண்டுபிடிப்பாளரும், முதலில் ஃபேர்சைல்ட் செமிகண்டக்டர் மற்றும் பின்னர் இன்டெல்லின் இணை நிறுவனருமான ராபர்ட் நாய்ஸ், இந்தியாவில் ஒரு யூனிட் அமைக்க விரும்பினார். ஆனால், பல்வேறு நடைமுறை சிக்கல்களை எதிர்கொண்டதால் , ஹாங்காங்கில் குடியேறினார்.

பின்னர், 1983 ஆம் ஆண்டில், இந்திரா காந்தி சண்டிகரில் ஒரு சிப் ஃபவுண்டரியுடன் கூடிய செமிகண்டக்டர் ஆய்வகம் (SCL) அமைப்பதாக அறிவித்தார். ஆனால் 1989 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பேரழிவு தரும் தீ விபத்து அந்த வசதியை எரித்தது, அதன் பின்னர் அது ஒருபோதும் மீளவோ அல்லது அதன் நிபுணத்துவத்தை மீண்டும் பெறவோ முடியவில்லை.

2000களில், மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்தபோது, ​​இந்தியாவிற்கு சிப் நிபுணத்துவத்தை கொண்டு வர பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார், ஆனால் தோல்வியடைந்தார். 2005 ஆம் ஆண்டில் இன்டெல் தமிழ்நாட்டில் ஒரு சிப் வசதியில் 1 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளதாக அறிவித்தபோது, ​​அதிகாரத்துவத் தடைகள் மீண்டும் விளையாட்டை கெடுத்தன.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மன்மோகன் சிங் மற்றொரு முயற்சியை மேற்கொண்டார், இந்தியாவில் செமிகண்டக்டர்கள் உள்ளிட்ட மின்னணு உற்பத்தியை ஊக்குவிக்க சிறப்பு ஊக்கத்தொகை தொகுப்பு திட்டத்தை (SIPS) அறிவித்தார், இதற்கு கவர்ச்சிகரமான 25 சதவீத மூலதன மானியம் வழங்கப்பட்டது. 2008 உலகளாவிய நிதி நெருக்கடி அந்த லட்சியத்திற்கு பலனளித்தது. இந்த திட்டம் 2012ல் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டது, அரசாங்கம் இரண்டு சிப் உற்பத்தி ஆலைகளை கட்ட ரூ.39,000 கோடியை மானியமாக ஒதுக்கியது. ஐபிஎம் மற்றும் சீன செமிகான் நிறுவனமான எச்எஸ்எம்சி இரண்டும் ஏலச் செயல்பாட்டில் பங்கேற்றன, ஆனால் இறுதியில் சாதகமற்ற சந்தை சூழலைக் காரணம் காட்டி பின்வாங்கின.

இந்தத் தொடர் தோல்விகளில் இருந்து கற்றுக்கொண்டு, மோடி அரசாங்கத்தில் உள்ள அதிகாரிகள் இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தவிர்ப்பது எப்படி என்பதில் பணியாற்றினர்.

டவுட் தனபால்கள்

இருப்பினும், அரசாங்கத்தின் சிப் நோக்கம் குறித்து அனைவருக்கும் நம்பிக்கை இல்லை. இந்த கட்டத்தில் இந்தியா நுழைவது ஒரு “அழிவுகரமான போட்டி” என்றும்  மூலதனம் மிகுந்ததாகவும் மானியங்களில் அதிகமாகவும் இருப்பதுடன், இது தொழிலாளர் வேலைவாய்ப்பில் சாய்வாகவும் உள்ளது என்றும் முன்னாள் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநர் ரகுராம் ராஜன் கூறினார்

உயர்நிலை சிப் உற்பத்திக்கு பதிலாக, சிப் வடிவமைப்பில் பணியாளர்களைப் பயிற்றுவிப்பதற்கு மானியங்கள் சிறப்பாகச் செலவிடப்படும் என்றும், இதன் மூலம் இந்தியாவின் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு மற்றும் திறமைக் குழுவை வலுப்படுத்தும் என்றும் ராஜன் நினைக்கிறார்.

பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்காக சிப்களை வடிவமைக்கும் உலகளாவிய பணியாளர்களில் இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் ஏற்கனவே 20 சதவீதமாக உள்ளனர்.

ஆனால் டெலாய்ட் தெற்காசியாவின் கூட்டாளியான கதிர் தாண்டவராயன் கூறுகையில், அரசாங்கம் சரியான நடவடிக்கையை எடுத்து வருகிறது. மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் மற்றும் 2035 ஆம் ஆண்டுக்குள் 10 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதாரமாக இருக்க வாய்ப்புள்ள இந்தியா, ஒரு செமிகண்டக்டர் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பைக் கொண்டிருப்பது கட்டாயமாகும். எந்தவொரு வெளிப்புற சார்புநிலையும் எப்போதும் பாதகமாகவே இருக்கும். பொருளாதாரம் செழிக்க வேண்டுமானால், செமிகண்டக்டர் உற்பத்தியை அமைப்பதன் மூலம் நாம் மீள்தன்மை மற்றும் தன்னம்பிக்கையை உருவாக்க வேண்டும் என்று கூறினார்

உலகளாவிய செமிகண்டக்டர் நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் தங்கள் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு நடவடிக்கைகளை அமைக்க ஊக்குவிப்பதன் மூலம், சிப் வடிவமைப்பாளர்களின் பெரிய குழுவில் இந்தியாவுக்கு இருக்கும் குறிப்பிடத்தக்க நன்மையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். நாம் உருவாக்கி வரும் மிகவும் வலுவான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில் இந்த தற்போதைய நன்மையை இந்தியா எவ்வளவு பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதை ஆராய வேண்டும்.

இந்த நோக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களை ஆதரிக்க அரசாங்கம் ரூ. 1,000 கோடி செலவில் வடிவமைப்பு இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை திட்டத்தை அமைத்துள்ளது. இந்த முயற்சி விலையுயர்ந்த மின்னணு வடிவமைப்பு ஆட்டோமேஷன் (EDA) கருவிகளுக்கான அணுகலை வழங்குகிறது, இதை 278 கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் 72 ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனங்கள் பயன்படுத்திக் கொண்டுள்ளன.

இந்தியாவின் செமிகண்டக்டர் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்க தனியார் நிறுவனங்களை விவேகத்துடன் நிர்வகித்ததற்காக மோடி அரசாங்கத்திற்கு சிப் நிபுணர்கள் முழு மதிப்பெண்கள் வழங்குகிறார்கள். அதன் ஆரம்ப ஒப்புதல்களில், அசெம்பிளி, சோதனை, மார்க்கிங் மற்றும் பேக்கேஜிங் (ATMP) வசதிகளை குறிவைத்தது. இவை முழு அளவிலான ஃபேப் ஆலைகளை விட மிகக் குறைந்த மூலதன முதலீட்டைக் கோருகின்றன.

இதன் விளைவாக, இதுவரை அனுமதிக்கப்பட்ட 10 செமிகண்டக்டர் திட்டங்களில், இரண்டு மட்டுமே ஃபேப் அலகுகளுக்கானவை; மீதமுள்ள எட்டு ATMP-களில் கவனம் செலுத்துகின்றன. ஒவ்வொரு ஏலமும் கடுமையான ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது, விண்ணப்பதாரர்கள் நிதி திறன் மற்றும் நம்பகமான தொழில்நுட்ப கூட்டாளர்களைக் கொண்டிருப்பதை அரசாங்கம் உறுதி செய்தது.

இதுவரை இல்லாத மிகப்பெரிய ஒப்புதல் டாடா குழுமத்திற்கு கிடைத்துள்ளது, இது குஜராத்தின் தோலேராவில் ஒரு உற்பத்தி ஆலையைப் பெற்றது, இது அந்த நாட்டின் மூன்றாவது பெரிய சிப் தயாரிப்பாளரான தைவானின் பவர்சிப் செமிகண்டக்டர் உற்பத்தி கார்ப்பரேஷனுடன் கூட்டு சேர்ந்து. மொத்த திட்ட செலவு ரூ.91,000 கோடி என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இதில் 50 சதவீதம் மத்திய மானியத்திலிருந்தும் 20 சதவீதம் குஜராத்திலிருந்தும் வரும்;

டாடாவின் பங்களிப்பு ரூ.27,000 கோடியாக இருக்கும். போஷ் தொழில்நுட்ப கூட்டாளியாக இணைந்து அசாமின் மோரிகானில் ஒரு அசெம்பிளி மற்றும் சோதனை வசதியையும் டாடாவுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த திட்டம் ரூ.27,000 கோடி முதலீட்டை உள்ளடக்கியது, இதில் மத்திய அரசும் அசாம் அரசும் 70 சதவீத செலவை ஏற்கின்றன.

இதற்கிடையில், அமெரிக்க செமிகண்டக்டர் நிறுவனமான மைக்ரான், சனந்தில் 75 ஏக்கர் வளாகத்தில் ரூ.22,516 கோடி மதிப்பில் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆலையை கட்டி வருகிறது. முழுமையாக செயல்பட்டவுடன், அது ஆண்டுதோறும் 1.35 பில்லியன் மெமரி சிப்களை செயலாக்கும். மைக்ரான் அதன் திட்ட செலவில் 70 சதவீதத்தை அரசாங்க மானியங்களாகப் பெறும்.

மைசூரை தளமாகக் கொண்ட கெய்ன்ஸ் செமிகான், மைக்ரானைப் போலவே கிட்டத்தட்ட அதே ஊக்கத்தொகையுடன் சனந்தில் ரூ.3,300 கோடி மதிப்பிலான அதிநவீன OSAT வசதிக்காக யு.எஸ்.டி. குளோபலுடன் இணைந்துள்ளது.

குஜராத்தைத் தாண்டியும் இந்த உதவி விரிவுபடுத்தப்படுகிறது. இந்த மாதம் ஒரு சர்வதேச விமான நிலையம் செயல்பாட்டுக்கு வரும் உத்தரபிரதேசத்தின் ஜேவர் பகுதியில், உலகின் மிகப்பெரிய மின்னணு ஒப்பந்த உற்பத்தியாளரான ஃபாக்ஸ்கானுடன் இணைந்து HCL ரூ.3,700 கோடி மதிப்பில் டிஸ்ப்ளே டிரைவர் சிப் யூனிட்டைக் கட்டி வருகிறது.

ஒடிசாவில், அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த 3D கிளாஸ் சொல்யூஷன்ஸ் நிறுவனம் மேம்பட்ட பேக்கேஜிங் மற்றும் கண்ணாடி அடி மூலக்கூறு கூறுகளுக்கான ரூ.1,943 கோடி வசதியை அமைத்து வருகிறது.

சென்னையைச் சேர்ந்த சிக்செம், இங்கிலாந்தின் கிளாஸ்-எஸ்ஐசி வேஃபர் ஃபேப் நிறுவனத்துடன் இணைந்து ரூ.2,066 கோடி முதலீட்டில் ஒரு செமிகண்டக்டர் ஃபேப்பை நிறுவுகிறது. இந்த இரண்டு வசதிகளும் முக்கியமாக பாதுகாப்பு மற்றும் வாகனத் துறைகளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆந்திரப் பிரதேசத்தில், ஹைதராபாத்தை தளமாகக் கொண்ட ASIP டெக்னாலஜிஸ் தென் கொரியாவின் APACT உடன் இணைந்து மின்னணுத் துறைக்கான பேக்கேஜிங் மற்றும் அசெம்பிளி வசதியைத் தொடங்கியுள்ளது.

மேலும் பஞ்சாபின் மொஹாலியில், CDIL அதன் உயர்-சக்தி சிலிக்கான் மற்றும் SiC சாதன உற்பத்தியை பிரவுன்ஃபீல்ட் விரிவாக்கத்திற்கு ஒப்புதல் பெற்றுள்ளது.

மோடி அரசாங்கத்தின் சிப்ஸ் மீதான பெரிய பந்தயம் பலனளித்தால், அடுத்த பத்தாண்டுகளுக்குள் இந்தியா தனது தேவைகளில் 35 சதவீதத்தை உள்நாட்டிலேயே பூர்த்தி செய்ய முடியும். அது மிகப்பெரியது. சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு நிலைபெறும்போது உள்நாட்டுமயமாக்கலின் வேகம் அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த திட்டத்தைத் தொடங்கியபோது, ​​”உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு சாதனத்திலும் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட சிப் இருக்க வேண்டும் என்பது எங்கள் கனவு” என்று மோடி கூறியிருந்தார். இது தொடரத் தகுந்த ஒரு லட்சியம்.